Karabük Gazeteciler Cemiyeti | KGC

Happy New Year, Kardemir Worker

10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, sıfıırr..

"Aydın" gözüken... "Karanlıklar"

Tay, Dram, Karabük ve Sorunları...

Müzmin Kirlilik ve Gerçek

Çoğalmalıyız !..

Yazı Tipi Boyutu:

Semiha Karaoğlu Hızarcı 18 November, 2008 02:33:00.:97:.

Modern teknolojinin bize sunduğu nimetlerden biri de internet ortamı.. Bu vesileyle bizde yazılarımızı Karabük Gazeteciler Cemiyetinin sitesine atarak sizlerle paylaşabiliyor ve yorumlarınızı öğrenebiliyoruz…

Sanal da olsa empati kuruyoruz yani.

Karabük’ümün çözüm bekleyen çok sorunu var.

Ben istiyorum ki arkadaş sohbetlerinde, kahvehanede , sokakta arkadaşınızla gezerken, parkta sohbet ederken konuştuğumuz, tartıştığımız sorunlarımızı herkesle paylaşalım.. Öneriler getirelim, çözüm yolları arayalım, tartışalım.. Bunlar iki veya üç kişi arasında ayak üstü yapılan sohbetlere sıkışıp kalmasın..Karabük hepimizin.. Bize bizden başka kimseden fayda yok.. Sorunlarımızı sürekli gündeme getirelim, olmasını istediklerimizi sürekli sürekli yineliyelim… Elbet birgün birilerinin dikkatini çekecektir…

Bu sebeple sorunlarınızı, isteklerinizi, varsa kafanızda çözüm projelerinizi paylaşmanız ve bu sütunlarda yer almasını istediğiniz konuları komedram_bke@mynet.com adresine iletmenizi bekliyorum.

Bu vesileyle 10 Kasım tarihli “ Yaşamak istedin.. Yaşıyor musun? başlıklı köşe yazımıza cemiyet sitesinden yorum yazan ve kendi düşüncelerini de açık yüreklilikle bizlerle paylaşan sendikacı sayın Nevzat Dikilitaş’a teşekkür ediyor, yazısını da aynen yayınlıyorum.

“Sayın Semiha hanım;
Yazınızı içimi çekerek okudum.Gerçekten güzel bir konuya değinmişsiziniz. Bizlerde 8 Kasımları dışarıdan biri değil ,eylemim içersinde yer alarak yaşadık. Bizler için farklı bir anlam ifade ediyor. İş ve aş kapımıza sahip çıkmak, toprağımız dediğimiz Karabük'ün geleceğine ışık tutmak adına mücadele verdik. Bu mücadele neticesinde Karabük'te yaşanan tarihi değişime de şahit olduk. Ancak bu değişim iyimi oldu kötümü oldu tartışılır. Karabük bu değişimle kaybetti mi ? kazandı mı? O da tartışılır. Ama bir gerçek var ki tartışılmaz. Yazınızda bahsettiğiniz o parlak günlerdeki cıvıl, cıvıl yaşantı Karabük insanına çok şey öğretti, ileriye bakabilmenin ne olduğunu, iyi ve güzel yerlere gelebilmenin ne şartlarla olduğunu öğretti. Bu eğitimdi onlarda çocuklarını okutup müdür, mühendis yapmalıydılar bu tecrübeyi alan büyüklerimiz çocuklarını okutmak, onlarında bu fabrikada işçi değil Mühendis, Müdür olmalarını sağlamak adına yemediler, içmediler her türlü fedakarlığı yaparak çocuklarını okuttular, bunu yaparken de Karabük’ün eğitimdeki başarısının temelini oluşturdular, bugün Karabük’ün eğitimdeki başarısı o günlerde oluşan düşüncelere borçludur, işte tartışılmaması gereken tek nokta bu.

Semiha hanım;
Tartışılması gereken konu ise Kardemir’in bugünkü istihdam politikasıdır, bizim dediğimiz, yöremizin dediğimiz, uğruna her türlü fedakarlığı yaptığımız fabrika şimdi iyi kazanıyor, üretiyor ve ayakta duruyor ama yaşaması için sokaklara dökülen emeklisine, esnafına, ev hanımına, öğrencisine kısaca her kesime ne verebiliyor, işsizliğin had safhada yaşandığı, alabildiğine göçün verildiği o gün edinilen tecrübelerle okutulan ve Kardemir’de çalışsınlar dediğimiz gençlere istihdam sağlıyor mu, mademki kazanıyor, iyi işler yapıyor birazda ahde vefa örneği gösterip istihdama yönelmesi gerekmez mi, bence yapması gerekir, o gün o mücadeleler verilmiş ve fabrika yaşatılmışsa geleceğimize ışık tutması için yapılmıştır. Fabrika birilerinin olsunda sadece onlar kazansınlar diye değil hep kazanılsın yöre insanı kazansın diye verilmiştir, oysa Kardemir bugün Karabük’lü ye kapanmış, içe dönük yaşayan hatta etrafı beton duvarlar kapatılmış buda yetmezmiş gibi dikenli tellerle çevrilmiş bir fabrikadır şehir halkından kendisini soyutlamıştır. İşte bu nedenle sosyal tesisler ölüyor, Yenişehir canlılığını yitiriyor, Karabük yok olmaya başlıyor ve en önemlisi yetiştirdiğimiz genç beyinler buralardan göçüyor, işte bu durum bizleri fazlası ile üzüyor.
Ümidimiz siz ve sizin gibi düşünen Karabük sevdalılarının bu durumu basın yoluyla sık sık gündeme taşıması ve bir şeylerin değişmeye başlamasıdır.
Teşekkür eder çalışmalarınızda başarılar dilerim”

Çoğalmalıyız !..

Yorumlar (0 Yorum Eklendi):

Yorumunuzu Ekleyin