Yaşamak İstedin; Yaşıyor musun?

Sayın Semiha hanım;
Yazınızı içimi çekerek okudum, gerçekten güzel bir konuya değinmişsiziniz, bizlerde 8 Kasımları dışarıdan biri değil eylemim içersinde yer alarak yaşadık, bizler için farklı bir anlam ifade ediyor, iş ve aş kapımıza sahip çıkmak, toprağımız dediğimiz Karabük'ün geleceğine ışık tutmak adına mücadele verdik bu mücadele neticesinde Karabük'te yaşanan tarihi değişime de şahit olduk. Ancak bu değişim iyimi oldu kötümü oldu tartışılır, Karabük bu değişimle kaybettimi kazandımı oda tartışılır, ama bir gerçek var ki tartışılmaz, yazınızda bahsettiğiniz o parlak günlerdeki cıvıl, cıvıl yaşantı Karabük insanına çok şey öğretti, ileriye bakabilmenin ne olduğunu, iyi ve güzel yerlere gelebilmenin ne şartlarla olduğunu öğretti. Bu eğitimdi onlarda çocuklarını okutup müdür, mühendis yapmalıydılar bu tecrübeyi alan büyüklerimiz çocuklarını okutmak, onlarında bu fabrikada işçi değil Mühendis, Müdür olmalarını sağlamak adına yemediler, içmediler her türlü fedakarlığı yaparak çocuklarını okuttular, bunu yaparken de Karabük’ün eğitimdeki başarısının temelini oluşturdular, bugün Karabük’ün eğitimdeki başarısı o günlerde oluşan düşüncelere borçludur, işte tartışılmaması gereken tek nokta bu.

Semiha hanım;
Tartışılması gereken konu ise Kardemir’in bugünkü istihdam politikasıdır, bizim dediğimiz, yöremizin dediğimiz, uğruna her türlü fedakarlığı yaptığımız fabrika şimdi iyi kazanıyor, üretiyor ve ayakta duruyor ama yaşaması için sokaklara dökülen emeklisine, esnafına, ev hanımına, öğrencisine kısaca her kesime ne verebiliyor, işsizliğin had safhada yaşandığı, alabildiğine göçün verildiği o gün edinilen tecrübelerle okutulan ve Kardemir de çalışsınlar dediğimiz gençlere istihdam sağlıyor mu, mademki kazanıyor, iyi işler yapıyor birazda ahde vefa örneği gösterip istihdama yönelmesi gerekmez mi, bence yapması gerekir, o gün o mücadeleler verilmiş ve fabrika yaşatılmışsa geleceğimize ışık tutması için yapılmıştır. Fabrika birilerinin olsunda sadece onlar kazansınlar diye değil hep kazanılsın yöre insanı kazansın diye verilmiştir, oysa Kardemir bugün Karabük’lü ye kapanmış, içe dönük yaşayan hatta etrafı beton duvarlar kapatılmış buda yetmezmiş gibi dikenli tellerle çevrilmiş bir fabrikadır şehir halkından kendisini soyutlamıştır. İşte bu nedenle sosyal tesisler ölüyor, Yenişehir canlılığını yitiriyor, Karabük yok olmaya başlıyor ve en önemlisi yetiştirdiğimiz genç beyinler buralardan göçüyor, işte bu durum bizleri fazlası ile üzüyor.
Ümidimiz siz ve sizin gibi düşünen Karabük sevdalılarının bu durumu basın yoluyla sık sık gündeme taşıması ve bir şeylerin değişmeye başlamasıdır.
Teşekkür eder çalışmalarınızda başarılar dilerim.